Kto to powiedział?

Na zakończenie zwracam się z apelem do Kazimierza Wyki. Napisał on, że jestem artystą samotnym. To jest prawda, ale to jest źle, bo wydaje mi się, że dostrzegam właściwą drogę lepiej, niż na to pozwalają moje literackie zdolności. Ze smutkiem stwierdzam, że w tej chwili literatura polska wkracza w renesans romantyzmu. Lewicowi krytycy, podający się za humanistów, robią, co mogą, żeby pisarzy w tym kierunku podniecić. Nie są to żadni humaniści, tylko przebrani romantycy, wilki w owczej skórze, a mają tupet, jakby każdy z nich był Erazmem z Rotterdamu.

Czy znasz te cytaty? odc. 6

W życia wędrówce, na połowie czasu,
Straciwszy z oczu szlak niemylnej drogi,
W głębi ciemnego znalazłem się lasu

Staropolski Słowniczek Wyrazów Przyzwoitych Inaczej – stolec wdowi

Stolec wdowi – każda wdowa szlachcianka dopiero po 6-ciu miesiącach od śmierci męża mogła wyjść ponownie za mąż, a to obowiązkowe półroczne wdowieństwo zwało się w języku prawniczym „stolec wdowi”, od wyrazu stolec – krzesło, tron, siedziba

Gdy Salomon był na stolcu ojca swego Dawida, pełen mądrości i bogactw, uźrzał niektórego człowieka, imieniem Marchołta, przychodzącego od wschodu słońca, na obliczu żadnego i grubego, ale barzo wymownego

Occama

 

Uwagi Ignacego Krasickiego ;)

Źle ten czyta, który nagle czyta, który ciągle nie czyta, który się nad tym, co czyta, nie zastanawia, który na oślep temu, co czyta, wierzy, który roztropnym uważaniem nie przemienia się (gdy tego potrzeba) z ucznia w sędziego i mistrza; a wówczas rozsądną krytyką dobre od złego wyłącza i prawdziwą rzeczy wartość oznacza.

I. Krasicki, Uwagi, Warszawa 1997, s. 117.